De mens is dan pas mens als hij tot zelfbeheersing in staat is en eigenlijk pas dan wanneer hij haar in de praktijk brengt

Be the best you can be

Ik word mens als ik mensen en dieren heb geholpen

Zoekend, tastend handelend met de rijke erfenis van onze mensengeschiedenis in het achterhoofd met alle zingeving en waarden voor ogen en dan kiezen voor de figuur Jezus van Nazareth die alleen al door zijn boodschap van menswording plaats en tijd overschrijdt. En dan de korte samenvatting: heb lief en vind zo je geluk en voltooiing.

Door je naasten van harte vrede en alle goeds te wensen, en al datgene wat je zelf zou willen dat men voor jou wenst. Zalig Kerstmis en een gezegend Nieuwjaar!

Door je gezonde verstand te gebruiken en met ratio te streven naar geluk zonder geloof!

Mens worden doe je door een standpunt in te nemen. Maar geen 'standpunt' zoals in een krant, waarbij een mening of belangen verdedigd worden... eerder een standpunt dat recht doet aan het verlangen om belangeloos te voorschijn te treden. Ieder mens heeft in zich een geheime, heilige, plek waar hij los van mening of belang kan overwegen hoe het onder mensen anders en beter kan!

Mens worden doe je niet alleen, met vrienden, met een gemeenschap. Ik denk dat je het meest van al mens wordt in een gemeenschap, die uitgaat van de liefde die van God komt en doorgegeven wordt aan wie ze het meest van al nodig heeft.

Door in je vorig leven alles goed te doen en nooit iets fout te doen.

innerlijke rust, evenwicht én verontwaardiging

Je wordt meer mens doordat je het evenwicht vindt tussen iets voor jezelf doen en iets voor een ander doen. Als je ook het evenwicht vindt tussen wat je toont en wat je voor jezelf houdt. Mens worden is jezelf kunnen zijn op iedere plaats, ieder moment, ... en daar samen aan bouwen.

Mens worden, voor mij, is beseffen dat je wel iets achterlaat. Al was het maar: een stap in de sneeuw, een vorm van aanwezigheid, herkenbaar en voor anderen toch veraf... Mens worden is stappen zetten naar de anderen, vooruit, gericht op een mysterie.... Mens worden is volledig worden, is in een schijnbaar lege ruimte iets vinden wat anders is dan leegte .

Gewoon thuis,op straat, bij andere, met veel te luisteren en weinig te spreken.

Door de blik en de glimlach van mensen die blij zijn dat je er bent.

Wanneer er hoop is. Hoop op erkenning... verzoening... vriendschap... liefde... geluk. En is de advent daar niet uitgerekend dé periode voor? Het is het uitkijken naar de geboorte van Jezus... het stille verlangen naar de terugkeer van het licht.

Zijn wie je wil zijn, met een humanistische kijk op het leven!

Je wordt mens door anderen ook aan te zien als een mens.

Door samen te blijven werken aan een menselijke wereld. Ondanks de afschuwelijke waanzin in de hedendaagse.

Maak je los van hypocrisie en oneerlijkheid, je eigen Goedheid komt vanzelf beter naar boven.

Elke dag opnieuw met het ochtendgloren wordt je telkens weer geboren. Openstaan voor elk nieuw mensenverhaal en als je dan aan het einde der tijden terugblikt dan pas voel je je heel echt mens. Dat je er was....

De winkels puilen uit met nóg meer eten, nóg meer consumeren, we hebben op vele plaatse, ijspistes...raliseren wij ons well wat dat kost ? teerwijl elke 15 min een kind sterft?Ik werkte in Nicaragua in de sloppenwijken van Matagalpa, Bocay, Waslala, Ladhalia...daat hebben de mensen alleen wat bonen en maiser is nu hpongersnood, ...5 miljard staatsbonnen verkocht in èèn week, dus er is geld,zien wij dan niet dat zoveel mensen onze gelden nodig hebben, zijn wij een generatie van blinden?...Dit is mijn wens, een klein appeltje voor de dost en de rest voor zijn die te weinig hebben en doodgaan van de honger.

Gedicht "hoe word ik mens" : elke dag met kleine stapjes - met kompas of op de tast - soms vol branie, soms wat slapjes - soms lichtvoetig, soms belast // Soms heel volwassen, dan weer klein - met stapschoenen of blootsvoets gaan - wil ik opstaan, wil ik hier wel zijn ? - maar ik weet, er is geen ontkomen aan // Dus ik zoek mijn delen bij elkaar - en schik ze weer tot één persoon - Doe er kleren om en ben dan klaar - Kijk, ik oog bijna weer gewoon // En ik groet de zon en alle andere dingen - Hoop dat alles gunstig voor me samenspant - Dat op een dag ik weer kan zingen - En schrijven op muren, mouwen, tafelkant // Sabien Jagers (jammer dat de lay-out zo moet)

Mens worden is Liefde aanvaarden en ze doen groeien.

Krijgen en hebben is niet belangrijk. Essentieel is wat je geeft, zo maar, om niets, om God.

Mens-worden gebeurt iedere dag opnieuw in vele, kleine dingen, je doet het samen met medemensen: luisteren naar elkaar, zomaar een handje helpen, een ongevraagd bezoekje, aandacht voor zoveel dingen.... Waar liefde en goedheid is tussen mensen, daar wordt God, iedere keer, opneiuw geboren en Mens voor ons. Ruusbroek zei: In elke nieuwe nu wordt God in ons geboren. Hieraan handen en voeten mogen geven is otch zalig.

Bij deze vraag denk ik aan het scheppingsverhaal. Er wordt verteld hoe God de mens boetseert uit het stof van de aarde en hem de levensadem in de neus blaast. Vooral dit laatste vind ik een prachtig beeld. Als mens ontvangen wij de levensadem van God en delen in zijn Geest. Ik stel mij dan voor hoe God zo in ons hart een vonkje plant, een vonkje van zijn liefde. En wij worden meer mens naarmate wij dit vonkje ontdekken en het verder doen stralen als een licht voor de mensen om ons heen. Wie in de kracht van deze levensvonk leeft, wordt meer mens.

Mens worden is samen met anderen op weg gaan; blijven leren, met vallen en opstaan. En bij de lastige momenten in het leven, niet wegzappen maar ze een plaats geven. Daarbij altijd weten dat Iemand met ons meegaat. Iemand die Zijn arm om ons heen slaat. Die ons draagt als we niet meer kunnen lopen. Die ons leert hoe we echt mens worden en mogen blijven hopen.

Elke keer dat ik mezelf zie in de spiegel van de ander, elke keer dat ik durf te zien dat wat de ander mij toont ook een klein beetje ik is, elke keer dat ik dat in deemoed aanvaard, weet ik dat ik net iets menselijker ben geworden dan de seconde ervoor. Omdat ik elke dag de spiegel heb van mijn vier kinderen, word ik elke dag een beetje meer mens. Omdat ik in mijn werk mensen ontmoet, die twijfelen, zoeken, angst voelen, kracht vinden, balans ontdekken,... word ik elke dag een beetje meer mens. Daarom bén ik gelukkig. Ik zou niets veranderen aan mijn leven, ook niet als ik de boodschap kreeg dat het leven voor mij niet lang meer duurt. Ik ga gewoon door zoals nu. En daarom voel ik mij helemaal mens. Elke dag een beetje meer...

Mens worden is een groeiproces, steeds opnieuw gebeurt iets scheppend diep in mij. Iets wat ik blijkbaar niet in de hand heb, iets waar ik mij over verwonder, iets wat op mijn pad komt wat ik nooit verwacht had. Die openheid, dat laten gebeuren, mij laten leiden door Hem in wie ik mijn vertrouwen stel, dat maakt mij meer mens. En juist dat gevoel maakt mij bewuster van mijn onvolmaakt zijn, ik ben maar een mens tegenover die grootsheid van God. Maar Hij… Hij gelooft in die mens, Hij komt in ons wonen en met Hem mogen wij in Zijn liefde leven.

Je wordt mens door in goedheid jezelf te geven en te ontvangen.

Zoals elk standpunt, zijn er steeds argumenten "pro" en "tegen". Het is fijn dat bij ons dit nog altijd kan en het ook kan naar voor gebracht worden. Als ik spreek over "Kerk" spreken we niet over een "Overheid", maar over een gemeenschap waarvan ik deel wil uitmaken. En dat wil ik omdat ik geloof. En ik geloof omdat ik zo ben opgevoed, in traditie van mijn voorouders, en omdat ik me daardoor erg aangesproken voel. Een element dat steeds mijn bewondering, en verrassing, voor Christus laat groeien is het programma "lezingen" dat ik mag verzorgen voor het Bijbelhuis.Om de maand hebben we bijeenkomst en bespreking. Een element dat me nu pas duidelijk wordt is dat Christus ingaat tegen "spontaan menselijk gedrag" (om niet te zeggen "dierlijk" gedrag) Hij bestrijdt de neiging tot macht en gebruik ervan Hij komt steeds op voor zwakken, lijdenden, zondaars, hopelozen en roept ons op onze "vijanden" te beminnen. Hij bracht ons het beeld van God als Vader, een persoonlijke God die ons nabij is

Ik ben sinds kort actief als pastor in een ziekenhuis. Bij de bezoeken aan de patiënten merk ik dat dat kleine bezoekje van mij voor hen heel veel betekent. Ze kunnen hun verhaal eens kwijt: het verhaal van hun lichamelijk lijden en herstel, maar ook soms van hun innerlijk lijden, hun levensfilosofie,... Ik merk dat ik door het luisteren naar deze verhalen de eigen problemen meer relativeer en dat ik zo meer mens word. Ik mag ook voor hen het ziekenhuis iets menselijker maken. Mensen zijn emotionele mensen en kan je niet als een product of als een ziekte op zich beschouwen.

De Liefde met een hoofdletter maakt mij tenvolle mens. Deze Liefde zorgt ervoor dat we liefdevol in het leven mogen staan, samen met onze medemensen.

Mens wordt je door jezelf te zijn voor en met anderen, doorheen het geloof in Jezus en de begeleiding van je engelbewaarder.

Een mens is maar een klein wezentje dat aan een bolletje (de aarde) plakt en zo door het heelal suist. Dat besef helpt je om op zoek te gaan naar iets dat het tijdelijke overstijgt.

Je wordt mens doordat je met andere mensen samenleeft en deze gelukkig kan maken.

Wanneer ik bij mijn inzet voor de medemens geconfronteerd word met mijn eigen beperkingen. Die eigen beperkingen leren aanvaarden en daardoor ook meer begrip krijgen voor die van mijn medemens, daar word ik meer mens van.

Door tegenslagen te overwinnen. Door te groeien elke dag opnieuw samen met mijn zoon en geleid door de inspiratie van God.

Als ik voel dat ik iemand erg mis, dan weet ik dat ik van iemand hou.

Mens worden is zoeken, tasten en weten, elke dag opnieuw.... vinden en niet vinden, kortom het is ten volle leven en zo leven doorgeven van en ontvangen van anderen.

Door de kansen die ik krijg van echte vrienden om mezelf te zijn! Door vertrouwen te geven en te ontvangen en dat deze vrienden me daardoor ook groeikansen geven en vooral een warm, intens gevoel. Dragen en gedragen worden, zo voel ik me meer mens!

Door te proberen van mezelf een geschenk te maken voor anderen en de anderen als een geschenk te ervaren.

door de kleine dingen in het dagelijkse leven waar we eigenlijk niet bij stil staan hoe belangrijk ze zijn bv een lach, een gesprekje, ....

ben altijd bewust mens geleeft maar daarjust naar begravenis geweest van mijn laatste tante een superzus van mijn moeder. ik wil leven zoals zij, altijd welkom ,altijd een knuffel, zo word ik bewust mens

door je talenten en goede gaven ter beschikking te stellen van God en van je naasten, opdat je "goede vrucht mag dragen" in dit leven

Ik word meer mens door goed te kijken naar wat rondom me gebeurt en me te laten raken door de vreugde en de pijn van anderen; door boeiende lectuur (ook de Bijbel) ,; door mooie muziek; door een wandeling in de natuur; door goede gesprekken

Door mezelf helemaal (en ACTIEF ! ) open te stellen voor alles (en iedereen) rond mij. De schepping algemeen (met zijn wonderlijke schoonheid), maar heel specifiek de mensen rondom mij. Mensen die allemaal op hun eigen manier uniek en onmisbaar zijn. Mensen die allemaal hun eigen verhaal meedragen. Een verhaal dat, door zijn authenticiteit, mij tot wegwijzer is. Tot wegwijzer en tot steun!

Door de dagelijkse kleine ongekende daden van vriendelijkheid en liefde.

ik word mens door in de school waar ik werk elke leerling als een gouden parel te beschouwen

Haha. Het overkwam me vooral... als ik terugdenk (ik ben nu bijna vijftig). Ik heb net nog gesproken met moeder die net tachtig is geworden en die in het buitenland woont. We zijn elkaars beste vriend en vriendin geweest, altijd. We hebben samen het leven aangepakt, doorheen mooie ups en zwarte diepe dalen. Want een papa is er niet lang geweest. Dat bijstaan van een andere die op je pad werd gezet, dat lijkt mij wat mij het meest gevormd heeft als mens, het menselijke in mij heeft naar boven gehaald. En het ingaan op de oproep die ik als klein kind al waarnam: die mensen rondom mij heen zijn zo gekweld... Hoe kan ik hen helpen redden? Mozes in dialoog met JHWH op de heilige berg had ook zo een ervaring: iedereen moet gered worden. Dat is ook Zen-boedhisme. Ik vind veel woorden voor wat mijn leven ten diepste is geweest in het spirituele boek van het jaar, De smaak van stilte, van Bieke Vandekerckhove, die ook door zeer diepe dalen is gegaan. Veel genoegen en succes!

door je in alle omstandigheden als mens te gedragen tegenover hen die je levenspad kruisen, door hen het gevoel te geven dat ook zij echt mens-zijn, net zoals het kerstekind mens was onder de mensen.

De kinderen zaterdag tijdens de Open Viering: mens word je door eenvoudig weg goed te zijn voor elkaar!

Je hebt andere mensen nodig om mens te kunnen worden: hun voorbeeld, zorg, woorden…

Mens worden door continu jezelf af te stemmen ten op zichte van jezelf, de andere en de Andere.

Meer mens word ik door me meer te laten bevragen door mensen die lijden dan door succeservaringen. Door een andere mens van m'n eigen 'pied de stalle' gehaald worden en m'n zwaartepunt bij die ander leggen.

Gewoon als mens Jezus boodschap proberen dag na dag te beleven maakt me meer mens....

Nothing eases pain like a human touch (Bobby Fischer). Lichaam en Geest zijn één.

Door in een Arkgemeenschap te gaan wonen en je leven te delen met mensen met een handicap en jongeren uit verschillende culturen.

er echt te zijn voor mijn echtgenoot, kinderen, kleinkinderen mijn vrienden in raad maar vooral in daad! nooit een hulp te weigeren waaneer men er mij om vraagt., niemand uitsluiten , proberen anderen te begrijpen, de dingen te zien vanuit hun denken.voor mezelf de rekening opmaken : hoe oud ben ik nu? wat kan ik nog doen? en er voor gaan! een nieuw projekt opstarten= doel= een schooltje in pakistan voor kinderen die geen onderwijs kunnen betalen in een land waar 90% van de bevolking aangewezen is op privaat onderwijs.

Mens worden, mezelf telkens opnieuw uitvinden. Authentiek zijn. Kijken naar wie ik ben, waar ik sta, wat ik doe. Geloof ik er nog in? Afgelopen week heb ik beslist om minder te gaan werken. Niet blijven klagen, gewoon aanpakken. En dan nu, waarmee zal ik die "extra tijd" opvullen, zal ik ze lekker leeg laten, open, vrij? Wel, nu voel ik me meer mens zoals ik mens wil zijn.

( zie filmpje) I smile at strangers knowing it's all allright / when they smile right back at me / I know they agree / that good living requires /smiling at strangers

Ik voel me meer mens ( voor mij is het een gevoel, ik kan het niet meten ) als ik reageer op onwaardige behandeling, onvriendelijkheid en bebrek aan respect voor medemensen. Maar ik wordt er toch meer en meer moe van.... Is dat ook een gevoel dat hoort bij meer mens, worden vraag ik me toch soms af.

Ik ben meer mens geworden door te gaan werken in de sloppenwijken van Bocay (Nicaragua), géén electra, géén stromend water, géén tegels op de vloer in de houten hut, géén verharde wegen. Alleen maar rijst en bonen en banaan, anders is er geen voeding. WC zelf put in de grond maken... En oh ja, wij hier denken dat we iets armer gaan worden...

Ik ervaar het mens WORDEN als voortdurende ommekeer en verandering: steeds opnieuw trachten menselijker worden voor anderen, vanuit een innerlijk appèl, een voortdurend verlangen een béétje te proberen zijn als God, op Hem gelijkend, liefde brengend en warmte uitstralend aan medemensen. Pas als we anderen kunnen 'optillen' en meer mens laten zijn, worden we zelf ook meer mens!

Mijn grootvader sneuvelde in de slag bij Ramskapelle in okt.1914. Hij was 35 jaar en heeft zijn jongste dochter (mijn moeder) amper één jaar gekend. Zij heeft haar vader nooit gekend, ik heb mijn grootvader nooit gekend. Zo zijn er tienduizenden gesneuveld. Zij kregen geen kansen om ten volle mens te worden. Waarom? rdv

Ik wordt meer mens, door dagelijks zorgend in het ziekenhuis in mijn job als verpleegkundige, mensen te mogen nabij zijn. Ik hoop dat ik door te proberen een gegeven mens te zijn aldaar, ook anderen meer mens te laten worden. Met de hulp van Jezus, ontvang ik de energie om dit telkens weer te proberen.

Het is een schoon ding een goed mens te zijn. (Uit 'De kleine Johannes' van Frederik Van Eden)

Al weldoende rondgaan, met een positieve blik, de andere aanvaarden zoals ie is, en niet zoals ik die gedroomd had!

Het besef, dat mij door andere mensen is gegeven, dat God mij liefheeft in Jezus... een geloof dat steeds mag groeien, ook dank zij zovele andere mensen die mij inspireren en voorgaan in dat geloof, maakt dat ik, altijd opnieuw, met vallen en opstaan, mens mag worden... voor anderen... in het spoor en naar het voorbeeld van Jezus... Alleen door Hem en dank zij Hem kan ik mens worden, elke dag opnieuw. Dat is de bron van mijn geluk, een geluk dat ik wil uitstralen naar de mensen die mij gegeven zijn.... zo word ik mens !

er zijn voor elkaar in alle omstandigheden....helpen is naastenliefde.

door de ontmoeting met mensen die lijden , op welke manier ook: mensen die lijden onder armoede, uitsluiting, ziekte, psychisch lijden,handicap..

Iets heel klein, trachten op straat tegen vreemde mensen een goede dag te zeggen of een glimlach te geven.

''Een mens is kwetsbaar in zijn doen en laten.'' Stap in je ziel, ga tegen je gedachten de stroom in. Geniet van de melodie van je ziel en neem anderen mee, wissel de woorden die je honger stillen. Vaar tussen eb en vloed stormen door en geef niet op! Toon jezelf onder bruggen door, vormt je ziel een heel menselijk spoor!

Als je je openstelt voor anderen, als je het risico toestaat om je te laten raken, als je een ander laat zien 'ik ben er voor je', als beelden tranen worden, als je broze hart bonst van opwinding bij het ont-moeten van een ander of de Ander, dan word je steeds weer wat meer mens. Mens worden gaat steeds door, is nooit af. Mens worden doe je niet alleen.

door elke dag opnieuwe te luisteren naar mensen en open te staan voor wat zij vertellen

Heel eenvoudig door proberen het gebod te onderhouden:bovenal bemin één God en je medemens als jezelf

Vorige week sprak ik in enkele klassen van onze school over mijn ervaringen in Taizé. Uit de reacties bleek dat verscheidene jongeren naar aanleiding van de foto's die ik liet zie en de simpele woorden die ik sprak nadachten over 'geloof' en zelf respect opbrachten voor diegenen die geloven ook al horen ze er niet allemaal bij... De leerlinge die me nadien zei dat ze blij was met mijn getuigenis want ze voelde zich alleen met haar geloof, deze reactie deed me 'mens worden'. Elkaar steunen ook al ken je elkaar niet daar draait het leven rond...

Een mens word je alle dagen tussen de mensen die dicht bij je leven; als je voelt dat je iemand kunt vertrouwen.

door je niet 100 % maar 200 % voor je medemens in te zetten, zeker zij die hulpbehoevend zijn.

een mens houdt op zomaar een mens te zijn vanaf het moment dat iemand ernaar kijkt met het beeld in zich van een vriend

Met Kerstmis vieren we de menswording van God in de persoon van Jezus. Door anderen levenskracht te geven hoop ik dat zij meer ruimte en kansen krijgen om meer mens te worden. Mijn geloof is hierbij een wegwijzer. Telkens anderen dan meer mens worden, mag ik het ook worden.

Door mij zo goed mogelijk in te leven in de situatie van de ander.

Door het beste uit anderen boven te halen. Jozef op 5/12/2011

Beschrijf hoe jij mens wordt... Door christus na te volgen

Door samen met anderen op weg te gaan en samen te werken op een positieve manier. Door anderen te motiveren in hun werk en hun werk te appreciëren door het geven van een positief woord. Door steeds op een positieve manier verder door te gaan zelf al valt het wel eens tegen.

als ik aan iemand mag vertellen hoe klein ik me voel, als ik dan nog mag voelen dat ik de moeite waard ben en graag gezien word ... een goddelijke ontmoeting!

door het helpen van mensen die het nodig hebben ,hun steunen en meewandelen in hun zijn

Door vallen en opstaan, je aanvaard en begrepen weten, te aanvaarden en te begrijpen. Door de kracht te zoeken en te krijgen om altijd opnieuw te beginnen. Door te mogen weten dat elke goede mens altijd aan het begin staat.

Dat we als mens mekaar in moeilijke momenten kunnen voorthelpen, door bij te springen, door te luisteren en soms net, toen we dat niet verwachtten, doet het enorm deugd die vriendschap te ervaren!

Het wonderbaarlijke gevoel wanneer je zoon , je kleinzoon in de armen legt . Stil maar met ogen die glinsteren als de mooiste ster . God gelooft in zijn jonge mensen !

door te geloven in elkaar, door iemand een 2e kans te geven en elkaar te steunen wanneer het nodig is.

God schrijft met iedere mens Zijn 'eigen verhaal', volgens ieders geaardheid en verschillende achtergrond, uit respect voor 'het zijn' v/d mens. Bestaat er een mooier levensideaal?

ik ben een leerkracht-verpleegkundige met pensioen. Ik wou al van jongs af aan mij inzetten voor anderen. Een stukje de wereld beter maken.Als gedreven leidster in de chiro, 6 jaar ontwikkelingshelpster in Rwanda en lesgeefster aan jonge verpleegkundigen, wat is er mooier in het leven om je idealen te kunnen beleven en door te geven? ook ben ik blij van pratikerend christen te mogen zijn, toch wel de drijfveer van mijn inzet. Ook nu nog als gepensioneerde actief als vrijwilligster. Alle dagen word ik meer mens, door inzet, kennis opdoen, brede interesses, gebed en aandacht voor zieken en bejaarden die rekenen op een bezoekje, een telefoontje. Mens worden is nooit af, je werkt daar een heel leven aan en het blijft enorm boeiend.

helaas is hier iets te weinig ruimte voor een volledige uitleg. hiervoor verwijs ik graag naar https://docs.google.com/open?id=0BzElEeix7m-TYTU0YTA0MjgtZjNmYi00NTA3LTk0NzgtODQyMjVmZmVjMjE5

Door een luisterend oor te zijn voor de mensen op mijn weg. Hun vreugden beluisteren, maar vooral hun mindere ervaringen in het leven, hun pijn, hun verdriet helpen dragen. Empathisch nabij zijn en bidden voor wat mensen me toevertrouwen. Ik ben graag vrijwilliger in een ziekenhuis alwaar ik regelmatig op communieronde ga op zondagvoormiddag en in een paar residenties waar ik of een gebedsdienst voorga of op communieronde ga. Het contact met mensen doorheen de wisselvalligheden van het leven maakt mij meer en meer mens. Ook in mijn werk kan ik mij steeds meer mens weten met de mensen, dit is mijn gegeven zijn op de weg doorheen het leven. Bewust mens zijn is een meerwaarde in mijn leven. Een aanrader voor iedereen, zo zou de wereld er ook menselijker uitzien!

door samen met mensen op weg te gaan, met vallen en opstaan

door met mensen een gesprek aan te gaan, over wat je beroert, over wat je vreugde of pijn doet. Het samen kunnen delen van die dingen.

door je gedragen te weten door mensen om je heen ; op jouw beurt helpen dragen wie het nodig heeft

door telkens weer verbaasd te zijn over de mooie hemel, een nieuwe bloem, glinsterende ijspegels, spelende kinderen, koesterende koppels, lachende gezichten en door mensen te kunnen helpen even gelukkig te zijn als ik.

door mijn geloof in Jezus Christus, door zijn boodschap beter te leren kennen en ze te delen met anderen, dichtbij in familie en parochie, veraf met mensen in nood, in beleving van liefde en gerechtigheid.

door zorgzaam met anderen om te gaan, in aandachtige liefde

door dag na dag, week na week, jaar na jaar levenservaringen op te doen met mensen, mooie momenten en droeve momenten te delen met vrienden, er samen door heen gaan, mekaar dragen of gedragen worden door medemensen, kortom door er te zijn voor elkaar en zo Gods droom waar te maken

leren verdraagzaam zijn tegenover onverdraagzamen ,

Door open te staan voor je medemensen , en zo met hen dan een stukje opweg gaan .... !

Voor mij valt meer mens worden misschien wel samen met een bewuster beleven van het samen onderweg zijn. Vol vertrouwen dat niet het doel het belangrijkste is, maar wel het samen afleggen van een weg. Mogen ervaren dat ook de struikelblokken onderweg kansen bij uitstek zijn om dieper te gaan te graven, wat me dan vanzelf dichter bij de a/Ander brengt, kansen om te voelen dat mijn mens-zijn en dat van de ander helemaal verweven zijn.

door open te staan voor het leven van anderen... door verwonderd te blijven over het leven.... door je te kunnen inzetten voor zinvolle initiatieven... door mee te leven met wat anderen bezighoudt....

Door steeds voor ogen te houden dat wij ons denken en doen moeten behoeden voor ijdel gedrag en met nederigheid buigen naar onze zusters en broeders , om zo samen Zijn Weg te bewandelen naar Zijn Rijk !

Door in het lijden van mensen zelf te "breken", zoals het geknakte riet in de bijbel, en door je geloof in God terug opgericht te worden. Hij laat je dan beseffen dat je geknakte mensen "kunt" oprichten, zoals gebeurde met jezelf, door Hem.

door me verbonden te voelen met de mensen om me heen, de mensen waar ik mee samenwerk, mee samen leef of die ik toevallig ontmoet. Door me verbonden te weten met iets universeels... mijn God.

Door als mens te leven vanuit God en zo de wereld goddelijker te maken, tot "heil" van iedereen.

Door mij steeds verbonden te voelen met de levende scheppende God. En deze dan ook te mogen uitdragen aan alle mensen van welke gezindheid ze ook moegen zijn. Johan beyst

Door te luisteren naar mensen.

draag het hart op de juiste plaats - wees emptatisch luister maar oordeel of veroordeel wees een mens onder de mens elke dag opnieuw en klaag niet over de duisternis steek een kaars aan

wou ik gaan studeren als ik achttien was... nu bijna vijftig... nog dagelijks zijn er lessen voor mij!! er blijft werk aan de winkel... de grootste hulp komt vaak van de kleinsten!

Door mij elke dag opnieuw toe te vertrouwen aan Jezus opdat Hij van mij de mens zou maken zoals God mij bedoeld heeft.

Door mijn hart ontvankelijk te maken voor de goedheid, liefde en vrede van God om die dan onder de mensen te brengen.

Voor mij is mens worden iedere dag opnieuw wouh zeggen tegen het leven en dankbaar zijn dat ik en de andere er mag zijn. Alles zit hem in kleine dingen , verwonderd zijn over de koelte die je overvalt 's morgens vroeg als je buiten komt, of dankbaar zijn dat je de haan mag horen kraaien.Blij zijn om de huisgenoten die mee aan tafel schuiven . Gewoon zijn en liefde uitstralen meer moet dat niet zijn.

Door mij kleiner te maken.

Ik word mens door te luisteren, te oordelen en te handelen. Ik word mens door te zien, te horen, te spreken, te oordelen en te handelen zoals Jezus sprak. Al eeuwen zoeken mensen om meer mens te worden... niet nodig : Jezus deed ons alles voor. Doe wat Hij u zeggen zal, sprak Maria, en dan gebeuren wonderen. Ook in je leven en in je samenleven.ven slechts te

Morgen vertrek ik vanuit mijn woning om een lezing te geven over Tijdsbeleving bij het ouder worden onder de noemer: Levenskunst om goed oud te worden.Door de ontmoeting met de aanwezigen gedragen door de Aanwezige wordt ik weer een stukje meer-mens !

tijdens de kerstperiode besef ik pas hoe klein ik ben

Ik neem enkel mijn mooie herinneringen mee naar de toekomst.

door eenvoudigweg het leven te leven.

Ik wens dag per dag verder te groeien naar gelijkenis met Jezus' manier van leven, verbonden met Zijn Vader. Zijn W oord laat ik openbloeien in mijn hart om het om te zetten in mijn doen en laten. Dat maakt mij elke dag gelukkig!

Ten diepste word ik mens door mens-te-zijn. En menszijn is voor mij een heel diepe reële ervaring dat ik bemind word om wie ik ben, ondanks en dankzij wie ik ben. Ik leef mijn leven van alledag met mijn gezin, in mijn werk als verpleegkundige en in mijn engagementen en ik probeer dat te doen vanuit de overtuiging dat Iemand , een God die er wil zijn voor ons, dit leven ook met al zijn ups en downs heelft willen tenvolle beleven, omdat Hij dat de moeite waard vond, omdat Hij pas dan tenvolle God kon zijn voor ons, liefde in alle facetten als Hij ook tenvolle mens werd. En dat zal Kerstmis uiteindelijk vieren8

Ik word elke dag een beetje meer mens door de interactie met mijn echtgenote, kinderen, kleinkinderen en al wie op mijn weg komt. Ik word meer mens door wat we betekenen voor elkaar, door te geven en te ontvangen, door liefde te geven en liefde te krijgen. En vooral door de Bron van waaruit dit alles kan, de Liefde van Gods goede Geest..

Staande voor God om Hem te loven, te prijzen, te danken, te eren in het psalmgezang en luisterend naar de lezingen samen met mijn medebroeders in het koorgebed in onze abdijkerk in Averbode.

Ik vind Jezus de mooiste mens die er is, en daarom probeer ik dag na dag wat meer te gelijken op Hem. Zo hoop ik meer mens te worden.

Door te zijn.aanwezig zijn in het moment.eten als je eet,lopen als je loopt,luisteren als je luistert.Hoe vaak ben je met je gedachten al weer ergens anders?Als je daar aandacht voor hebt verandert er iets moeilijk te omschrijven je moet het ervaren,dan maakt het niet meer uit wat je doet maar hoe je iets doet.de liefde en toewijding groeit en je gaat eenvoudiger leven en bent eerder tevreden.

meer mens: door wederzijds respect, een babbel, een goeiedag, actief racisme en onrecht bestrijden, vriendschap!

Ik wordt meer mens door het Woord van God mij eigen te maken en zelf woord te worden.Dit kan door te luisteren naar de nood van medemensen en door het evangelie proberen op mijn leven te leggen.Open oog en oor te zijn in deze tijd.

Hoe word ik mens? Wanneer medemensen met mij praten probeer ik te luisteren ... wanneer zij vragen waarom ik maar blijf luisteren zeg ik: jij bent een schoon mens ... van binnen en van buiten, wat je van binnen bent zie je van buiten ... wanneer ik dans en voel hoe soepel mijn danspartner volgt wanneer zij goed geleid wordt ... dan weet ik dat de communicatie goed is ook zonder woorden!

Door volop te drinken van het leven: nieuwsgierig, met open geest, met aandacht - vooral voor de zwakkeren - kritisch ook - zelfs ten aanzien van heilige huisjes - zonder angst voor wat komen gaat - als het nodig is ook opstandig . Als christen geloof ik toch in de opstanding uit het kwaad, of niet soms?

Bescherm de zwakkere onder ons. Probeer een eiland van vertrouwen en rust te zijn. Want zelfs een duizend meter hoge toren heeft zijn basis op aarde!

Ik ben mens geworden dankzij God die me dit leven geschonken heeft. Ik word meer mens, dankzij andere mensen die dit leven met me delen en die aan elkaar de ruimte geven om te bestaan. Daar groeit zijn Liefde en daardoor worden we weer meer en betere mensen.

Door te geloven in mensen ...

Een vis kan zwemmen dankzij zijn vinnen, een vogel kan vliegen dankzij zijn vleugels, wij kunnen proberen ons verstand te gebruiken

Jullie tittel is mooi gekozen, want je wordt een mens en dat is nooit af. Mensen die zichzelf durven bekijken, hun eigen zwaktes en sterktes onder ogen durven zien en aanvaarden, en dan aan zichzelf werken die zullen ook heel veel leren over de wereld rondom hen. De mooiste mensen die ik ken, zijn de mensen die beseffen hoe broos ze zelf zijn en hoe kwetsbaar alle mensen zijn en die toch ook vertrouwen hebben en heel veel durven geven. Zo`n mens zou ik willen worden.

Door zoals een plant naar het Licht te groeien...

ik word meer mens door verlangend uit te kijken naar Jezus die opKerstdag als klein "menske" in de wereld komt.

ik mag ervaren om meer mens te worden door de wekelijkse contacten met mensen met een handicap uit de Arkgemeenschap ... je wordt er jezelf en mag er ook zo zijn, je wordt meer en meer mens, je wordt uitgedaagd om echt te zijn om echt en waarachtig te leven!

Af en toe in STILTE verwijlen, luisteren naar wat de stilte me vertelt. Radiocommunicatie in de scheepvaart wordt om het halfuur het. Zwijgen opgelegd om te luisteren naar noodseinen over alle oceanen. Wie kan luisteren weet veel over mensen.

door het bewuste besef dat je maar "mens" kan worden of zijn dankzij de andere mensen

Door niet te vertrouwen op eigen kracht, maar door Jezus te vragen om God's hulp.

Meer en beter gelukkiger mens worden, dat doe je niet uit eigen kracht. Dat moet je gegeven worden. Van 'hierboven' hebben mijn ouders mij altijd geleerd.

Ik voel me meer mens worden telkens dat iemand beroep op me doet en ik hem of haar kan helpen.

God is mens geworden om mij weer mens te maken, ja zelfs om mij God te maken. Ik kan alleen maar mens worden omdat God is mens geworden. Hoe? In de schoot van dezelfde Moeder in dezelfde Geest.

Door elke dag deze vraag te stellen, zonder meteen een antwoord te verwachten ...

Ik word ten volle mens als ik mijzelf bewust uit liefde geef aan de ander. Als ik mijn lichaam, mijn ziel, mijn verstand en mijn hart ten dienste stel van de liefde tot Degene die mij dit alles gegeven heeft, en van de liefde tot degenen die ik op mijn levenspad tegenkom.

Door het geluk te zien in kleine dingen waar je soms overkijkt

Door te leven in rechtvaardigheid,barmhartigheid en trouw, voor zover het je mogelijk is.

Wij zijn, als mens, geschapen naar Gods beeld. Wij worden dan ook mens naarmate we meer op Hem gaan gelijken. Dit wil zeggen dat we moeten strijden tegen de zonde en de duivel en proberen in tegenwoordigheid met God te leven. Dit is op eigen kracht onmogelijk; maar God komt in zijn eindeloze goedheid ons te hulp, door de Sacramenten en door het gebed. Deo gratias!

door vallen en opstaan en steeds verder te gaan ,op de weg van liefhebben.

Je wordt mens door dienend in het leven te staan en te kiezen voor de minsten in onze samenleving. Zo krijg je een schat aan ervaringen die je mooier en dieper mens maken

geven en ontvangen

Door beminnen en bemind te worden.

Door de ongeboren mens ook de kans te geven mens te worden.

Door VANDAAG te leven, de kracht te ondervinden van het NU-moment. Dan ga je op in wat je doet, dan doe je goed wat je doet, dan geniet je ervan, dan genieten de anderen er ook van. En je wordt niet moe. Maar ook door het kind in mij weer naar boven te laten komen, en eerlijk en warm te zijn in je relaties, ook tegenover een innige God.

door steeds mijn geweten te volgen in al mijn werkzaamheden.

Door te beginnen met geduld te oefenen, om de ander (hoe anders dan ik) te leren begrijpen.

Wanneer ik mezelf aanvaard weet door de anderen en ook wanneer ik zelf iets kan doen voor iemand, ook al had ik het graag anders gedaan.

Wanneer ik het mag mee - maken als een mens-in moeilijkheden stilaan weer een doenbare weg voor zich ziet, die hij/zij met kleine stapjes kan gaan. Rechtop komt en weer mensen ziet, niet langer als bomen!

Door elke dag te beleven als een prachtig geschenk.

Ik denk... en ik hoop dat ik elke dag van mijn leven een stukje méér mens mag worden... door te vallen en weer op te staan... door mij in te zetten voor anderen... door te durven vertrouwen in die onmetelijke goedheid van God die steeds vergeeft.

In onze relatie : na 40 jaar getrouwd zijn, er nog steeds zijn voor elkaar, ons bemind weten door elkaar en belangrijk zijn voor elkaar. Zo gaat er een kracht uit van onze liefde en werden en worden we méér mens , ook voor anderen.

Door je eigen pijn te vergeten en die van anderen te helpen dragen en verlichten.

Door ieder gebaar van dankbaarheid (de kleinste glimlach is voldoende) die je terugkrijgt wanneer je iemand hebt geholpen.

Door een luisterend oor en een ondersteunend en bemoedigend woordje!

Door te leren aanvaarden dat je niet altijd zelf zorg hoeft te dragen voor anderen, maar ook mag verzorgd worden door anderen als dat nodig is. Door je leven even uit handen te geven als je het zelf minder aankan.

Door je problemen te kunnen delen met andere mensen. Maar ook door te lachen samen met anderen.

van een glimlach, waardoor alles mooier wordt na een zware werkdag

In het samen opbouwen van een goeie sfeer in een groep

Zomaar iemands nabijheid voelen als het eventjes niet lukt allemaal...

Van warme appeltaart met een bolletje vanille-ijs...hmmmm.