Aflevering 1-4. Opnieuw geboren worden

Wat wij ook van een biddende robotjongen kunnen leren: durven vrágen om echt mens te worden. Daar is heel wat moed voor nodig. Omdat we daarmee toegeven dat wij onszelf niet écht kunnen maken. Dat alles wat echt is aan ons van elders komt. Dat kan het betekenen als ouders hun kindje laten dopen.

Nieuw leven vieren

Wie nieuw leven ontvangt, wil dit vaak vieren. Heel spontaan. Om verwondering uit te drukken. Of dankbaarheid dat ons iets geschonken wordt. Zomaar. In Vlaanderen kiezen 67% van alle ouders om hun kindje te laten dopen. Maar wat betekent het doopsel eigenlijk? En is het louter een babyzaak? Of kan het ook volwassenen nog iets vertellen over mens worden?

Uit water en geest

Naast een spontane en diepe uitdrukking van dankbaarheid voor het leven, betekent het doopsel ook dat we een nieuw leven beginnen. Met de onderdompeling in water sterft de oude, op-zichzelf-gerichte, mens.

Uit het water komt een nieuwe mens tevoorschijn. Een mens die leeft van een leven dat ons persoontje overstijgt. Een leven dat ons van elders toestroomt. Vanuit een bron die we mogen aanspreken en toeroepen als God. Een bron die hij in ons binnenste laat opborrelen. Zo een mens kunnen we een kind van God noemen, een christen, een mens als Christus.

Van kind tot mens van God

Gaat dat zomaar dan? Met een beetje water? Zonder dat we daar iets voor moeten doen? Zelfs zonder dat we het beseffen, als baby? Het doopsel is een teken dat wij eerst en vooral geliefd en gewild zijn door God. Het is zijn manier om te tonen dat Hij van ons houdt, onvoorwaardelijk, zoals we zijn, gewoon omdat we zijn, zonder dat we onszelf moeten bewijzen. Hij doet de eerste stap.

Ons antwoord, als we dat willen, is in Hem geloven. Ook dat is een hele stap. Misschien onzeker, misschien tastend en op onze hoede… Die eerste stap opent een lange weg van geestelijke groei om helemaal te leren leven vanuit dit vertrouwen. Ouders die hun kindje laten dopen, geven daarmee te kennen dat ze het willen begeleiden op die weg van groeien in vertrouwen.

Geboren worden duurt een leven lang

Geboren worden in de geest van alle leven duurt een leven lang. Steeds nieuwe lagen van vertrouwen en liefde ontsluiten zich. Vaak met de nodige barensweeën en groeipijnen. Sterven aan de oude mens doet zeer. De kramp van het ‘ik’ loslaten maakt ons soms angstig, onzeker of opstandig.

Dan is het nodig te kunnen roepen, God te kunnen aanspreken. De overtocht naar de liefde die nooit vergaat, durven we maar aan te gaan omdat iemand ons wenkt. Omdat iemand met ons meegaat, zelfs als we een keer een omweg maken. Iemand die onze verwensingen aankan, iemand aan wie we ons mogen toevertrouwen.

Meer weten

Alles over dopen lees je in het magazine Nieuw Leven. Wat er nu écht toe doet. Halewijn, 2011
Ontdek hoe God zich laat ontmoeten in de sacramenten
Ontdek het vervolg van onze zoektocht

3 REACTIES

Veerle Loriaux op 4/12/2011 om 16:12u

Als je uit een doodgewoon gezin komt, is praten vanuit je geloof vaak een drempel. Laat staan om te durven praten over je 'nieuwe' geboorte...Dan zijn er enerzijds mensen die zich (uit respect) onthouden van commentaar, en anderen die ongezouten hun mening geven: iets 'onwerkelijk' Het is niet iets wat ons beweegt, maar Iemand'... Hedendaags word je (bijna) afgerekend op je mens-zijn, in de openbaring van wat je ontvangen hebt: Gods' genade, en die onuitputtelijk is. Ook al is de wereld lauw voor het ontvangen geloof, de toegevoegde waarde aan het Godsbeeld laat niets aan het toeval bestaan. Vanuit zijn Geest worden wij geleidt.

maria maes op 1/12/2011 om 15:20u

GOD is naast ons, met ons, en in ons, dat voel je in elk sacrament als je er voor open staat

Mia Raepsaet op 1/12/2011 om 14:08u

Na zo'n mooie inleiding is het moeilijk om nog iets aan toe te voegen. Dopen is voor mij de bron van mijn leven tot leven laten komen. Onderdompelen is een verfrissend bad is niet genoeg om echt mens te worden. Dat verfrissende water van de bron hebben we voortfurend nodig. Dat is de vraag van de robot jongen: Geef mij voeding, geef mij te drinken van dat heerlijke water (ons geloof in een liefhebbende God). Zet mijn voetjes langs deze levengevende stroom. Geef mij een zin in mijn leven. Leid mij...begeleid mij, leer mij de bron van mijn leven kennen om te kunnen groeien. Mens zijn, is het dierlijke, fysische leven overstijgen en beseffen dat we een kind zijn van God. Geliefd door God want Hij heeft ons tenslotte toch gemaakt? Het besef hebben dat we veel meer zijn dan een dier, maar een schpelsel dat mag delen in Zijn leven. Geknuffeld en beschermd zijn door onze Maker. en zo de liefde voor mijn schepper laten groeien. Dan zal alles goed zijn. Dan zal ik zelf liefde kunnen geven en doorgeven op de plaats waar God mij laat leven. Ik voel mij het meest mens als ik voor God ga staan en Hem zeg hier ben ik, alleen kan ik weinig maar met U en met Uw zorg voor mij zal het wel lukken. Jij mag in mij wonen en wat een geluk : ik mag ook wonen bij u.... (moeder van 6 kinderen en reeds 10 kleinkinderen... )